Een reis naar Tunesië is als een ontdekkingstocht door de rijke Tunesische historie. Feniciërs, Romeinen, Arabieren en Ottomanen hebben er hun sporen nagelaten. Deze mengeling van culturen zorgt voor vele verrassingen: u kunt er zich vergapen aan talloze historische paleizen, forten en mozaïeken. In de hoofdstad Tunis kunt u dwalen door de kronkelige straatjes luide stemmen vullen de steegjes van de medina, oude gebruiken vermengen zich met de levensstijl van de moderne tijd. Nergens in Tunesië botsen de tegenstellingen zo hard tegen elkaar aan als in Tunis. De hartklop van het moderne leven voelt men op de prachtige Avenue Habib Bourghiba. Barokke gebouwen, het witte Nationale Theater in Art Nouveau-stijl, de Franse kathedraal van 1882, al deze constructies vermengen zich met moderne futuristische bouwwerken. Het mooiste gedeelte van de flaneer-boulevard strekt zich uit van de Place d'Afrique tot aan de Porte de France, de toegangspoort tot de medina, het oude stadsdeel van Tunis. In de medina kunt u genieten van de exotische geuren en de mooiste koopwaar op de Arabische soeks. Als U toch in Tunesië bent, mag U een bezoekje aan de hoofdstad Tunis niet missen. In de hoofdstad word je getroffen door de grote verschillen. Rechte straten van de moderne wijken en kronkelende, nauwe steegje van het oude Tunis, de medina. De tegenwoordige stad bestaat eigenlijk uit drie steden: de Arabische medina, de Franse wijk en ten slotte het modern Tunesische deel eromheen.

Tunis heeft eindeloos veel soeks: van leerbewerkers, juweliers, stoffen, parfums, hoeden, meubels, tapijten, kleding, gedroogd fruit, boekhandelaren etc. Een groot gedeelte van de soeks is overdekt en dat zorgt voor een geheimzinnige indruk. Ambachtslieden zitten in piepkleine tot aan de nok toe gevulde optrekjes alsof ze er al eeuwen zitten. Het is gemakkelijk om hier de weg kwijt te raken. Wat ook regelmatig gebeurd, maar je komt altijd wel weer uit bij één van de poorten aan de ringweg om de medina heen. Als je niets wilt kopen, probeer dan je blik op oneindig te zetten anders wordt je steeds aangesproken en kun je maar moeizaam doorlopen.

De antieke stad Carthago was eeuwenlang het centrum van het Punische Rijk, ooit tegenstander van het Romeinse imperium. Uit de Punische tijd zijn er de opgravingen van de legendarische stad Carthago. Vergeleken bij Dougga valt het nogal tegen, de enige restanten die er liggen stammen uit de latere, Romeinse tijd. Rondom Carthago is een villawijk gebouwd, recht bovenop zo’n historisch / archeologisch belangrijke grond, bijna niet te geloven. Op loopafstand ligt het zoveelste paleis van president Bourguiba.

Bizerte heeft een historie van meer dan 3000 jaar, en is de belangrijkste marinehaven van Tunesie, die staat via een kanaal in verbinding met de open zee. De oude haven "Le Vieux Port" en het Spaanse fort waar je een prachtig uitzicht hebt over de zee en de stad, is zeker een bezoek waard. Ook vind je daar een klein Russisch-Orthodox kerkje. En de gezellige Kasbah mag zeker niet worden vergeten. Het Nationaal Park Ichkeul, in de buurt van Bizerte, is één van de vijf nationale parken die Tunesie rijk is, maar alléén dit park is toegankelijk voor bezoekers. Sinds 1980 is het een Nationaal park dat wordt bedreigd door de stuwdammen in de rivieren die zoet water aanvoeren. Je kunt wandelen tot aan een klein museum op de Djebl Ichkeul, daar heb je een schitterend uitzicht over het meer.

56 Km van de luchthaven Tunis, ligt het mooiste badplaatsje van heel tunesie. Er is maar een hotelletjee, daarom hebben de meeste tunesiers daar hun vakantie huisje. Het is een plaats die nog niet echt door toerisme ontdekt is.

Dit hotel is zeer goed gelegen om de stad te bekijken, direkt achter Hotel Africa en bij de Medina.

De medina van Tunis is de grootste en, samen met die van Kairouan, de best bewaarde medina van het land. De medina van Tunis werd in de 9e en 10e eeuw gesticht en in de 13e eeuw volledig omgebouwd. In de 17e en 18e eeuw, tijdens de Turkse overheersing, werden er nieuwe gebouwen opgetrokken. Zoals in elke medina vindt men ook hier verschillende Souks, elk ambacht heeft zijn eigen straatje. De verkoopsstandjes dateren nog uit de middeleeuwen. Traditioneel behoorde elk stadsdeel van de medina aan een stam of een etnische minderheid, zoals Joden of Europeanen een prachtig voorbeeld van de structuur van een oude islamitische stad. Aan elke straathoek kan men voor een verrassing komen te staan. Soms is het een stenen bron, soms een betegelde binnenhof van een Osmaans paleis, soms een rijkversierd mausoleum. Stadsplannen die aan de muren hangen, helpen de bezoeker zijn weg in het doolhof te vinden. De El-Zitouna moskee is de bloem van de medina. Ze werd in het jaar 732 gebouwd en herbergt de oudste universiteit van de Arabische wereld. Op het hoogste punt bevinden zich de overblijfselen van de kasba. In de soek heeft elke ambacht zijn eigen wijkje, waarbij de goud- en zilversmeden, de parfumeries het meest centraal zijn gelegen. Daaromheen zitten de schoenmakers, kleermakers. In de buitenste ring zijn delevensmiddelen winkels en de kledingwinkels te vinden.

Het dakterras van de winkel 'Palais d'Orient' in de oude Medina is prachtig betegeld: je ziet nog een oude schouw en diverse mooie poortjes en doorkijkjes. In heel Tunis is geen hond te vinden, maar op de overdekte soeks leven ze op de daken in de dakgoot.

Sidi Bou Said, het Andalousische dorp, ligt op de 100 m hoge, steil naar de zee afdalende Cap Carthage in het noordoosten van Tunesië. Zoals geen enkele andere plaats in het land verbindt dit dorp de sprookjesachtige charme van Duizend en Een nacht met de kleurenpracht van de Middellandse Zee. De verblindend witte huizen in kubusvorm met hun rijk versierde blauwe deuren, blauwe vensterramen en filigranen hekken doen het hart van elk romanticus overslaan. Achter de zwaarbeslagen deuren bevinden zich lieftallige tuinen vol met bougainvilles en wondermooi betegelde vloeren. De enge steegjes hangen vol met antieke lantarens, geraniums/ begonia's en jasmijngeur. Het is niet te verwonderen dat de betoverende pracht van Sidi Bou Said kunstenaars als Paul Klee en August Macke tot inspiratie diende. Tot op vandaag heeft dit dorp de naam een kunstenaarskolonie te zijn. Een onvergetelijke belevenis biedt Sidi Bou Said op het zogenaamde blauwe uur, wanneer de dag langzaam nacht wordt. De hitte gaat slapen, en een zacht blauw licht legt zich als een koele sluier over het dorp. Sidi Bou Said, ook wel het zeerover stadje genoemd. Het is nu een modeldorp dat met overheidsgeld is gerestaureerd en wordt onderhouden. Er liggen dure appartementen die Jan Modaal zeker niet kan betalen. Het stadje ontleend zijn naam aan Abu Said Kalafa ben Yahia el Temimi el Beji, een 13de eeuwse soefi die zich hier vestigde na zijn pelgrimstocht naar Mekka. In 1912 vestigde de excentrieke Engelse baron Rodolphe d'Erlanger zich hier. Hij bouwde er een villa en restaureerde de oude huizen. Van de overheid wist hij het gedaan te krijgen dat alle huisdeuren dienden geschilderd te worden in het typische stralend blauw! Zowel de hobbelige straatjes, de witte gevels en de blauwe met nagels beslagen deuren vormen nu een toeristische topper. Bij een bezoek horen eveneens het drinken van een lekkere en verfrissende kop muntthee, liefst met zonnepitten, en het roken van de waterpijp in het Café des Nattes of het Café Sidi Chabaane met prachtig uitzicht op de omgeving. Huidig is Sidi bou Said een centrum voor kunstenaars die er graag hun resultaten tonen in de diverse leuke zijstraatjes. El Borj (Fort) is een oude verdedigingsvesting gesticht door de Finiciers en later uitgebreid en in gebruik genomen door de romeinen ,de bizantijnen ,de arabieren,en de spanjaarden op het laatst door de Fransen. Na de bevrijding van de Fransen is het gebouw geheel gerestaureerd, en de hele omtrek van de berg is beplant met pijnbomen, dat was in 1957 om de werkloosheid tegen te gaan. Op de berg aan de voet van het kasteel was een oud gebouw met een koepeltje (het graf van sidi Abdallah) dat is nu omgebouwd in CAFE EL BORJ en daar kan je aardbeiensap drinken (specialiteit van het huis), thee met pepermunt of frisdrank (geen alcohol). Cafe El Borj heeft een schitterend uitzicht op de mooiste witte stranden en blauwe zee van Tunesie.

2. Static banner: De huizen in de medina hebben allemaal dezelfde structuur. Ze zijn gebouwd rondom een binnenplaats (zie foto). Alle vertrekken komen uit op de open binnenplaats. Naar de straatkant toe zijn de huizen gesloten. Dit geeft het belang van de privacy aan.

Het Bardo-museum bevindt zich in de hoofdstad van Tunesië, Tunis. Het museum was oorspronkelijk een paleis en er staan ook echte ‘wachten’ in traditioneel uniform. Het Bardo-museum bevindt zich in de hoofdstad van Tunesië, Tunis. Het museum was oorspronkelijk een paleis en er stonden ook echte ‘wachten’ in traditioneel uniform. De antieke stad Carthago was eeuwenlang het centrum van het Punische Rijk. De grote moskee van Kairouan is de oudste moskee van Noord Afrika. Okba Ibn Nafi liet de moskee in 670 bouwen, de moskee bevatte rond de 540 grote en 60 kleine pilaren. Bij Sbeitla liggen de ruïnes van het Romeinse Sufetula, ten noordwesten van de stad. Het gebied waarin deze ruïnes liggen is heel erg groot. In El Djem (het oude Romeinse Tsydrus) ligt het derde grootste amfitheater ter wereld en het grootste van Tunesië. De bouw begon in 238 n.Chr. door keizer Gordie I ,die daar als keizer benoemd werd door Rome. Het Bardo museum heeft zes verschillende secties: prehistorie, Grieks, Romeins, Punisch, vroeg Romeins en Arabisch. Het is een van de rijkst bedeelde musea op het Afrikaanse continent. Het belangrijkste deel van de collectie bestaat uit verzameling antieke vloermozaïeken. Veelal overgebracht vanuit de Romeinse villa’s die in Mahdia stonden. Een tweede facet van het museum is de collectie Punische sieraden die stamt uit de periode van de 7e tot de 3e eeuw voor Christus. Als laatste maakte de collectie bronzen en marmeren beelden uit de Hellenistische tijd veel indruk.

De stranden van Gammarth / La Marsa zijn erg mooi en breed. Je treft de hotels aan in zgn. Hotelzones, en je bent bijna altijd verplicht om of met een taxi of met het openbaar vervoer (bus) ergens naar toe te gaan.De hotels zijn mooi, ruim opgezet en hebben allemaal een prachtige grote tuin. Gammarth-Village stelt niet veel voor, dat is echt een dorp met maar een paar winkeltjes. La Marsa daarentegen is mondain en modern, veel rijke Tunesiers hebben hier een 2e huis en brengen er graag de weekends of hun vakantie door. Toeristisch is het eigenlijk overal wel waar je veel hotels vindt.

La Goulette is de internationale haven van Tunis waar alle ferry,s aankomen. Precies om half drie meerde de Rousillon in de haven van Tunis, La Goulette, aan. De koffers had ik al eerder in de auto kunnen pakken en wachtte boven op het moment dat we eruit konden rijden. Dat gebeurde na een half uur, maar echt eruit waren we nog niet. De hele meute moest eerst achtereenvolgens naar: de politie (3 formulieren invullen, stempels in ontvangst nemen), de bank voor het wisselen van geld, de douane voor de autoverzekering (groene kaart niet geldig), de douane voor de pas-, rijbewijs-, verzekeringspapieren controle, de douane voor het nakijken van de auto en opschrijven van camera's e.d. in het paspoort en de douane voor nog eens het nakijken van het paspoort. De boot verliet ik om 15 uur, de douane om 18 uur, het is maar dat U weet wat U te wachten staat als U met de auto naar tunesie gaat. Lees het reisverhaal hier onder.